شماره ۸۴ - مبر تو رنج که روزی به رنج نفزاید

مبر تو رنج که روزی به رنج نفزاید
به رنج بردن تو چرخ زی تو نگراید ۱

چو روزگار فرو بست تو از آن مندیش
که آنگهی که بباید گشاد بگشاید ۲

چو بسته‌های زمانه گشاده خواهد گشت
چنان گشاید گویی که آن چنان باید ۳

وگر نیاز برد نزد همچو خویشتنی
از آن نیاز اسیر و ذلیل باز آید ۴

چو اعتقاد کند گر کسش نیاید هیچ
خدای رحمت پس آنگهیش بنماید ۵

به دست بنده زحل و ز عقد چیزی نیست
خدای بندد کار و خدای بگشاید ۶