خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
گوینده اشاره می‌کند که در غزنین دوستان زیادی داشت، اما اکنون کسی به یاد او نیست، احتمالاً همه آنها مرده‌اند و از خداوند می‌خواهد که همه آنها را بیامرزد.
متن حاوی مفاهیم عمیق مانند مرگ، فقدان و طلب مغفرت است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا ناراحتی آنها شود.
شماره ۴۷ - مرا به غزنین بسیار دوستان بودند
مرا به غزنین بسیار دوستان بودند
به نامه‌ای ز من آن قوم را نیامد یاد ۱
مگر که جمله بمردند و نیز شاید بود
خدای عزوجل جمله را بیامرزاد ۲
به نامه‌ای ز من آن قوم را نیامد یاد ۱
مگر که جمله بمردند و نیز شاید بود
خدای عزوجل جمله را بیامرزاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - من نگویم که قاسم‌الارزاق
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - خواجه در غم من ار گفت که چون بی‌خردان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
