این شعر به موضوعاتی مانند پیری، پشیمانی از هدر دادن عمر، تسلیم شدن به شرایط سخت زندگی، تردید بین جبر و اختیار، و غفلت از عظمت الهی می‌پردازد. همچنین به مفاهیم عرفانی مانند جبروت، ملکوت، و لاهوت اشاره می‌کند و از آیةالکرسی و داستان‌های قرآنی مانند آل موسی و هارون یاد می‌کند. در پایان، شعر بر اهمیت حکمت و خردورزی تأکید دارد و تنها سنایی را شایسته درک این مفاهیم می‌داند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی، فلسفی و دینی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آگاهی نسبت به مسائل وجودی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات قرآنی و عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۳۸ - ای شده پیر و عاجز و فرتوت
مانده در کار خویشتن مبهوت ۱
داده عمر عزیز خویش به باد
شده راضی ز عیش خویش به قوت ۲
متردد میان جبر و قدر
غافل از عین عزت جبروت ۳
ملکوت جهان نخست بدان
پس خبر ده ز مالک ملکوت ۴
مگذر از حکم «آیةالکرسی»
سنگ بفگن چو یافتی یاقوت ۵
آل موسی و آل هارون را
چون ز لاهوت دان جدا ناسوت ۶
نشنیدی که چون نهان گردد
سر حق با سکینه در تابوت ۷
جز سنایی که داند این حکمت
با چنین حکمت سخن مسکوت ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
