شماره ۳۰ - ای ماه صیام ار چه مرا خود خطری نیست

ای ماه صیام ار چه مرا خود خطری نیست
حقا که مرا همچو تو مهمان دگری نیست ۱

از درد تو ای رفته به ناگه ز بر ما
یک زاویه‌ای نیست که پر خون جگری نیست ۲

آن کیست که از بهر تو یک قطره ببارید
کان قطره کنون در صدف دین گهری نیست ۳

ای وای بر آن کز غم وقت سحر تو
او را به جز از وقت صبوحی سحری نیست ۴

بسیار تو آیی و نبینی همه را زانک
ما برگذریم از تو ترا خود خبری نیست ۵

آن دل که همی ترسد از شعلهٔ آتش
والله که به جز روزه مر او را سپری نیست ۶

بس کس که چو ما روزه همی داشت ازین پیش
امروز به جز خاک مر او را مقری نیست ۷

ای داده به باد این مه با برکت و با خیر
ما ناکت ازین آتش در دل شرری نیست ۸

بسیار کسا کو بر عیدی چو تو می‌خواست
امروز جز از حسرت از آنش ثمری نیست ۹

اشکی دو سه امروز درین بقعه فرو بار
کاندر چمن عمر تو زین به مطری نیست ۱۰