خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، مستی معنوی، و زیبایی طبیعت سخن می‌گوید. او از مطرب دل، گل‌ها، بلبل، و شراب به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات عمیق خود استفاده می‌کند. شاعر به دنبال آرامش و وصال در عشق است و از خواننده می‌خواهد تا به زیبایی‌های زندگی و عشق توجه کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند شراب و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک معنای نمادین آن‌ها دارد.
غزل ۱۱۳ - ای مطرب دل برای یاری را
ای مُطربِ دل برایِ یاری را
در پَردهٔ زیر گویْ زاری را ۱
رو در چَمَن و به رویِ گُل بِنْگَر
هَمدَم شو بُلبُلِ بهاری را ۲
دانی چه حَیات‌ها و مَستی‌هاست؟
در مَجلِسِ عشقْ جان سِپاری را ۳
چون دولتِ بی‌شِمار را دیدی
بِسْپار بِدو دَم شِماری را ۴
ای روحْ شکارِ دِلْبَری گشتی
کو زنده کُند اَبَد شکاری را ۵
ای ساقیِ دلْ ز ِکار واماندم
وقتست بِدِه شرابِ کاری را ۶
آراسته کُن مرا و مَجلِس را
کآراسته‌یی شراب داری را ۷
بَزمی‌ست نَهان چُنین حَریفان را
جا نیست دِگَر شراب خواری را ۸
در پَردهٔ زیر گویْ زاری را ۱
رو در چَمَن و به رویِ گُل بِنْگَر
هَمدَم شو بُلبُلِ بهاری را ۲
دانی چه حَیات‌ها و مَستی‌هاست؟
در مَجلِسِ عشقْ جان سِپاری را ۳
چون دولتِ بی‌شِمار را دیدی
بِسْپار بِدو دَم شِماری را ۴
ای روحْ شکارِ دِلْبَری گشتی
کو زنده کُند اَبَد شکاری را ۵
ای ساقیِ دلْ ز ِکار واماندم
وقتست بِدِه شرابِ کاری را ۶
آراسته کُن مرا و مَجلِس را
کآراسته‌یی شراب داری را ۷
بَزمی‌ست نَهان چُنین حَریفان را
جا نیست دِگَر شراب خواری را ۸
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۲ - ز روی توست عید آثار ما را
گوهر بعدی:غزل ۱۱۴ - اندر دل ما تویی نگارا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
