خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از غروب آفتاب و پنهان شدن آن در زیر خاک سخن می‌گوید و این رویداد را با احساسات خود مقایسه می‌کند: لب پر از باد، دل پر از آتش و چشم پر از آب. سپس اشاره می‌کند که جای تعجب نیست اگر ستاره‌ها در آسمان ظاهر شوند، زیرا هنگامی که خورشید ناپدید می‌شود، ستاره‌ها خود را نشان می‌دهند.
این متن یک شعر کلاسیک است که دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است. درک کامل آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار باشد، اما برای نوجوانان بزرگتر و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۱۰ - تا نهان گشت آفتاب خواجگان در زیر خاک
تا نهان گشت آفتاب خواجگان در زیر خاک
شد لبم پر باد و دل پر آتش و دیده پر آب ۱
چشمها نشگفت اگر شد پر ستاره بهر آنک
روی بنماید ستاره چون نهان شد آفتاب ۲
شد لبم پر باد و دل پر آتش و دیده پر آب ۱
چشمها نشگفت اگر شد پر ستاره بهر آنک
روی بنماید ستاره چون نهان شد آفتاب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - گفتی به پیش خواجه که این غزنوی غرست
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - مال هست از درون دل چون مار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
