خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از عشق نافرجام، رنج‌های عاشقی و بی‌اعتنایی معشوق می‌گوید. او از پیری و تنهایی خود سخن می‌گوید و به هنر و آزادگی خود می‌بالد، اما از این که هنرش در بازار عشق نادیده گرفته شده است، افسوس می‌خورد. همچنین، او از بی‌وفایی دنیا و ارزش‌های مادی شکایت دارد.

متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش

یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرم
تو شدی مادر و من با همه پیری پسرم ۱

تو جگرگوشه هم از شیر بریدی و هنوز
من بیچاره همان عاشق خونین‌جگرم ۲

خون دل می‌خورم و چشم نظر بازم جام
جرمم این است که صاحب‌دل و صاحب‌نظرم ۳

من که با عشق نراندم به جوانی هوسی
هوس عشق و جوانیست به پیرانه سرم ۴

پدرت گوهر خود را به زر و سیم فروخت
پدر عشق بسوزد که در آمد پدرم ۵

عشق و آزادگی و حُسن و جوانی و هنر
عجبا هیچ نیرزید که بی‌سیم و زرم ۶

هنرم کاش گره‌بند زر و سیمم بود
که به بازار تو کاری نگشود از هنرم ۷

سیزده را همه عالم به در آیند از شهر
من خود آن سیزدهم کز همه عالم به دَرَم ۸

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود می‌گذرم ۹

تو از آنِ دگری رو که مرا یادِ تو بس
خود تو دانی که من از کانِ جهانی دگرم ۱۰

از شکار دگران چشم و دلی دارم سیر
شیرم و جوی شغالان نبود آبخورم ۱۱

خون دل موج زند در جگرم چون یاقوت
شهریارا چه کنم؟ لعلم و والا گهرم ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
خوانش

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل شمارهٔ ۸۲ - دوست ندیدم
گوهر بعدی:غزل شمارهٔ ۸۴ - در کوچه باغات شمران
نظرها و حاشیه ها ۱
حفیظ احمدی
۱۳۹۹/۱/۲۰ ۲۰:۰۹

روان استاد شهریار شاد با این شعر جگرسوز
تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود می گذرم
به به آتش دلهای سوخته را تازه میکند.