غزل شمارهٔ ۵۷ - بارگاه حافظ

شبها به کنج خلوتم آواز می دهند
کای خفته گنج خلوتیان باز می دهند ۱

گویی به ارغنون مناجاتیان صبح
از بارگاه حافظم آواز می دهند ۲

وصل است رشته سخنم با جهان راز
زان در سخن نصیبه ام از راز می دهند ۳

وقتی همای شوق مرا هم فرشتگان
تا آشیان قدس تو پرواز می دهند ۴

ساز سماع زهره در آغوش طبع تست
خوش خاکیان که گوش به این ساز می دهند ۵

آنجاکه دم زند ز تجلی جمال یار
فرصت به آبگینه غماز می دهند ۶

سازش به هر سری نکند تاج افتخار
آزادگی به سرو سرافراز می دهند ۷

ما را رسد مدیحه حافظ که وصف گل
با بلبلان قافیه پرداز می دهند ۸

آنجاکه ریزه کاری سبک بدیع تست
ما را به مکتب قلم انداز می دهند ۹

دیوان تست یا که پس از کشتگان جنگ
رختی به خانواده پسر باز می دهند ۱۰

هرگز به ناز سرمه فروشش نیاز نیست
نرگس که از خم ازلش ناز می دهند ۱۱

بارد مه و ستاره در ایوان شهریار
کامشب صلا به حافظ شیراز می دهند ۱۲