غزل شمارهٔ ۳۱ - چشم مست

برداشت پرده ی شمعم و پروانه پرگرفت
بازار شوق پردگیان باز درگرفت ۱

شمع طرب شکفت در آغوش اشک و آه
ابری به هم برآمد و ماهی به برگرفت ۲

زین خوشترت کجا خبری در زند که دوست
سر بی خبر به ما زد و از ما خبر گرفت ۳

بار غمی که شانه تهی کرد از او فلک
این زلف و شانه خواهدم از دوش برگرفت ۴

یک تار موی او به دو عالم نمی دهند
با عشقش این معامله گفتیم و سرگرفت ۵

چشمک زند ستاره صفت با نسیم صبح
شمع دلی که دامن آه سحر گرفت ۶

چون شعر خواجه تازه و تر بود شهریار
شعر توهم که درس خود از چشم تر گرفت ۷