غزل شمارهٔ ۲۸ - فریده

هیچ آفریده ای به جمال فریده نیست
این لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست ۱

آن سروناز هم که به باغ ارم در است
فرد و فرید هست و لیکن فریده نیست ۲

نرگس دریده چشم به دیدار او ولی
دیدار آفتاب به چشم دریده نیست ۳

در بزم او که خفته فرو پلک چشم ها
غیر از دل تپیده و رنگ پریده نیست ۴

هر آهویی به هر چمنی می چرد ولی
آن آهویی که در چمن او چریده نیست ۵

زلفش بریده رشته ی پیوند دل ولی
خود رشته ای که دل دمی از وی بریده نیست ۶

از شهریار غیر گناه مجردی
یک نقطه ی سیاه دگر در جریده نیست ۷