خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر با اشاره به پیری خود و جوانی مخاطب، احساسات خود را درباره تفاوت‌های سنی و حالات درونی بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۱۷۱ - شدم پیر بدین سان و تو هم خود نه جوانی
شدم پیر بدین سان و تو هم خود نه جوانی
مرا سینه پر انجوخ و تو چون چفته کمانی ۱
مرا سینه پر انجوخ و تو چون چفته کمانی ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - ازو بی اندهی بگزین و شادی با تن آسانی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - زر خواهی و ترنج، اینک این دو رخ من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
