خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از معشوق میخواهد که با باد دهانش، لبهای او را با آب گری (اشک) تر کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۱۶۰ - من کنم پیش تو دهان پر باد
من کنم پیش تو دهان پر باد
تا زنی بر لبم تو زابگری ۱
تا زنی بر لبم تو زابگری ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - بتا، نخواهم گفتن تمام مدح ترا
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - باغ ملک آمد طری از رشحهٔ کلک وزیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.