خلاصه و ردهبندی سنی
12+
شاعر خود را به مرغی تشبیه میکند که شاخهای لرزان بر بالای درخت نشسته است.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از زیباییهای آن لذت ببرند.
شماره ۵۳ - بدان مرغک مانم که همی دوش
بدان مرغک مانم که همی دوش
بزار از بر شاخک همی فنود ۱
بزار از بر شاخک همی فنود ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - ستاخی برآمد از بر شاخ درخت عود
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - هر آن کریم که فرزند او بلاده بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.