خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از باد صبا می‌خواهد که بر او ببخشاید و بیاید، زیرا بوی معشوق آشنا را با خود می‌آورد. گاهی بوی گل می‌آید و جانش می‌رود، زیرا او می‌داند این بوی از کجا می‌آید.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر نامفهوم باشد.
غزل ۶۱۷ - روبگردان ای صبا بر من ببخشای و بیا
روبگردان ای صبا بر من ببخشای و بیا
کز تو بوی آن نگار آشنا آید همی
بوی گل گه گه که می آید زمن جان می‌رود
زانکه من می‌دانم و من کز کجا آید همی
کز تو بوی آن نگار آشنا آید همی
بوی گل گه گه که می آید زمن جان می‌رود
زانکه من می‌دانم و من کز کجا آید همی
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۱۶ - بهر گشاد عالمی بگشا ز زلف خود خمی
گوهر بعدی:غزل ۶۱۸ - جای آن باشد که دل چون گل ز شادی بشکفد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
