خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او از معشوق خود شکایت دارد که با رفتارش باعث آزار و تیره‌روزی او شده است. همچنین، از مقایسه‌ای بین رخسار معشوق و شب یلدا استفاده می‌کند تا عمق درد و تاریکی احساسات خود را نشان دهد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۶۰۱ - مشک براطراف مه آورده‌ای
مشک براطراف مه آورده‌ای
توبه به زیر گنه آورده‌ای
بر رخ تو که آفت جان منست
از شب یلدا سپه آورده‌ای
رسم تو آزردن خسرو شده
باز چه رسم تبه آورده‌ای؟
توبه به زیر گنه آورده‌ای
بر رخ تو که آفت جان منست
از شب یلدا سپه آورده‌ای
رسم تو آزردن خسرو شده
باز چه رسم تبه آورده‌ای؟
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۰ - سینه ام را از غم عالم تو بی غم کرده‌ای
گوهر بعدی:غزل ۶۰۲ - سر در خمار شب به کنار که بوده‌ای ؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
