خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این بیت، شاعر از معشوق خود می‌پرسد که چرا در حالت خمار (مستی) به سر می‌بری، در حالی که نه روز خوابش را شسته و نه موهایش را شانه زده است. این بیت بیانگر حالت بی‌قراری و دل‌تنگی شاعر نسبت به معشوق است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۵۹۱ - ای مه غلام حسنت چون در خمار باشی
ای مه غلام حسنت چون در خمار باشی
نه روز خواب شسته نه موی کرده شانه
نه روز خواب شسته نه موی کرده شانه
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۹۰ - ای دوست سر زلفت در سینهٔ من بگشا
گوهر بعدی:غزل ۵۹۲ - تیرم زنی و خوشم که باری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
