خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و اندوه سخن می‌گوید. شاعر با تصاویر شاعرانه مانند بستان، چشم، ابر و ناله‌های مردم، احساسات خود را بیان می‌کند. او از دوری معشوق و بی‌وفایی او شکایت دارد و در عین حال، به مسلمانی و رنج‌های خود اشاره می‌کند. متن پر از حس غم و تنهایی است و از تضادهای عاطفی مانند عشق و کفر، یا آرامش و فغان استفاده شده است.
متن دارای مضامین عاطفی پیچیده و اشارات عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و استفاده از واژگان شاعرانه ممکن است برای سنین پایین جذابیت نداشته باشد.
غزل ۵۶۶ - با لای تست این پیش من یا سرو بستانیست این
با لای تست این پیش من یا سرو بستانیست این
چشم من است این پیش تو یا ابر نیسانی است این
تو می‌روی وز هر کران خلقی به فریاد و فغان
ای کافر نامهربان آخر مسلمانی است این
هر سوکه می افتد گذر هر غم کزان نبود بتر
هر لحظه می‌آید به سر ما را چه پیشانی است این
چشم من است این پیش تو یا ابر نیسانی است این
تو می‌روی وز هر کران خلقی به فریاد و فغان
ای کافر نامهربان آخر مسلمانی است این
هر سوکه می افتد گذر هر غم کزان نبود بتر
هر لحظه می‌آید به سر ما را چه پیشانی است این
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۵ - روی زمین را تویی آب حیات
گوهر بعدی:غزل ۵۶۷ - بدیدم یک رهش دیوانه گشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
