خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دل می‌خواهد که به جای طمع و حرص، به قناعت روی آورد و خود را با ارزش‌های والا متعالی کند. همچنین، توصیه می‌شود که مانند همای باشکوه باشد، نه مانند زاغی که به دنبال زباله است، و با نشان دادن ارزش‌های درونی خود را ارجمند سازد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی مانند 'زاغ' و 'همای' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۵۲ - ای دل علم به ملک قناعت بلند کن
ای دل علم به ملک قناعت بلند کن
بر آتش درونهٔ آن جان سپند کن
تا چند زاغ مزبله لختی همای باش
خود را به نانمودن خویش ارجمند کن
بر آتش درونهٔ آن جان سپند کن
تا چند زاغ مزبله لختی همای باش
خود را به نانمودن خویش ارجمند کن
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۵۱ - ای دل ز وعدهٔ کنج آن شوخ یاد کن
گوهر بعدی:غزل ۵۵۳ - ما نا که بگشاید دلم بندی ز گیسو باز کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
