غزل ۵۳۳ - چو روی او نگرم جن دهم که حیف بود

چو روی او نگرم جن دهم که حیف بود
چنان جمالی و آنگه به رایگان دیدن

چو دوستان وفادار رخت بر بستند
جهان چگونه توان دید بی وفاداران

دلا بدانکه به تعبیر هم نمی‌ارزد
جهان که صورت خواب است پیش بیداران