خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و شناخت خود نسبت به معشوقهای با ویژگیهای خاص (طناز، شوخ، غماز) سخن میگوید. او با اطمینان از شناخت عمیق خود از معشوق و احساساتش صحبت میکند و به تجربیات عاشقانهاش اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، درک برخی از اصطلاحات و اشارات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
غزل ۴۸۵ - من آن ترک طناز را می شناسم
من آن ترک طناز را می شناسم
من آن شوخ بد ساز را می شناسم ۱
میبنید تا می توانید در وی
که من آن سر انداز را میشناسم ۲
نبینم به سویش ز بیم دو چشمش
که آن هر دو غماز را میشناسم ۳
شبم تازه شد جان بدشنام مستی
توبودی من آواز را می شناسم ۴
زمن پرس ذوق سخنهای خسرو
که من آن ره و ساز را میشناسم ۵
من آن شوخ بد ساز را می شناسم ۱
میبنید تا می توانید در وی
که من آن سر انداز را میشناسم ۲
نبینم به سویش ز بیم دو چشمش
که آن هر دو غماز را میشناسم ۳
شبم تازه شد جان بدشنام مستی
توبودی من آواز را می شناسم ۴
زمن پرس ذوق سخنهای خسرو
که من آن ره و ساز را میشناسم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۸۴ - یکزمان پیش من ای جان و جهانم بنشین
گوهر بعدی:غزل ۴۸۶ - گمراه شدم ره سوی جانان ز که پرسم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.