خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر ابراز تأسف می‌کند که معشوقه را تنها از روی هوس و بدون توجه به ارزش واقعی‌اش ستایش کرده است. او معشوقه را برتر از هزاران ماه و گل می‌داند و از ناپایداری زیبایی گل اظهار ناراحتی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که درک آن‌ها برای مخاطبان زیر 15 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک عمیق‌تر معانی دارد.
غزل ۴۴۳ - حیف بود که ماه و گل خوانمت از سر هوس
حیف بود که ماه و گل خوانمت از سر هوس
ای تو به از هزار مه چند بود بقای گل
ای تو به از هزار مه چند بود بقای گل
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۲ - نگارا صحبت از اغیار بگسل
گوهر بعدی:غزل ۴۴۴ - تا بخواند آیت عشق از خط مشکین یار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
