خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل‌باختگی و احساس معلق بودن در عشق سخن می‌گوید. او دل خود را به معشوق سپرده و در پاسخ، معشوق او را در نیمه‌راه چاه عشق رها کرده است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات و استعاره‌های شعری دارد.
غزل ۴۲۶ - دل رفت و در زنخدانش آوا ز دادم او را
دل رفت و در زنخدانش آوا ز دادم او را
گفت اینکم معلق در نیمه راه چاهش
گفت اینکم معلق در نیمه راه چاهش
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۲۵ - کی بود آنکه نشینم با تو
گوهر بعدی:غزل ۴۲۷ - دستم به لب و نظر به رویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
