خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از کشیده شدن زلف یار و دوری دلشکسته خود میگوید و اشاره به بالا بردن معشوق به بام و سپس دور کردن نردبان دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و غمگین است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۳۸۰ - بالا کشید زلف و دلم کی به من رسد
بالا کشید زلف و دلم کی به من رسد
کو را به بام برد و ز ته نردبان کشید
کو را به بام برد و ز ته نردبان کشید
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۹ - دل ستد از من بیمار و به پرسش نامد
گوهر بعدی:غزل ۳۸۱ - ای همرهان که اگه از آن رفتهٔ منید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.