خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و دل‌باختگی خود سخن می‌گوید و از دوستان می‌خواهد تا بر خاک راه معشوق بنگرند. او حتی آرزو می‌کند که چشمان دوستان کور شود اگر صبحگاهان صورت ماه‌گونه معشوق را ببینند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از ادبیات کلاسیک و غزلیات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد.
غزل ۳۷۷ - دوش دل در کوی او گم کرده‌ام
دوش دل در کوی او گم کرده‌ام
دوستان برخاک راهش بنگرید
کور بادا چشمتان گر صبحگاه
پی من آن روی چو ماهش بنگرید
دوستان برخاک راهش بنگرید
کور بادا چشمتان گر صبحگاه
پی من آن روی چو ماهش بنگرید
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۶ - پیش محراب دو ابروش که طاقست به حسن
گوهر بعدی:غزل ۳۷۸ - باز آی تا به بوسه فشانم به پای تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
