خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این شعر از حافظ، به ستایش شراب و می‌نوشی در کنار یاران و دوستان ساده‌دل می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که جام را پر کند و یاران را گرد هم آورد. همچنین، به زیبایی طبیعت و معشوق اشاره می‌کند و از عشق و دل‌باختگی سخن می‌گوید.
این شعر حاوی مضامین عرفانی و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق مفاهیم عرفانی و عاشقانه آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۶۹ - هنگام گلست باده باید
هنگام گلست باده باید
ساقی و حریف ساده باید
گر غنچه گره بر ابرو افکند
پیشانی گل گشاده باید
ساقی برخیز و یار بنشان
کاین شسته و آن ستاده باید
جانست پیام اهل دل را
جانی که به کف نهاده باید
و آنگاه حریف ساده و مست
دردست من اوفتاده باید
خسرو ز بتان کرشمه بد نیست
معشوقهٔ خود مرا ده باید
ساقی و حریف ساده باید
گر غنچه گره بر ابرو افکند
پیشانی گل گشاده باید
ساقی برخیز و یار بنشان
کاین شسته و آن ستاده باید
جانست پیام اهل دل را
جانی که به کف نهاده باید
و آنگاه حریف ساده و مست
دردست من اوفتاده باید
خسرو ز بتان کرشمه بد نیست
معشوقهٔ خود مرا ده باید
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۸ - جان کنم پیش و جهان هم اگرم دست دهد
گوهر بعدی:غزل ۳۷۰ - به منزلی که گذشتی ز آب دیده‌ام ای جان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
