خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از دیدن هندستان و زلف معشوق سخن میگوید و از اشکهایش که مانند سیلاب جاری میشود.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
غزل ۳۶۷ - ز بهر دیدن هندستان زلف تو هر شب
ز بهر دیدن هندستان زلف تو هر شب
بیا ببین که زسیلاب چشمم آب درآید
بیا ببین که زسیلاب چشمم آب درآید
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۶ - دل خود چه متاعی است که از ما طلبد دوست
گوهر بعدی:غزل ۳۶۸ - جان کنم پیش و جهان هم اگرم دست دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.