خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از اسارت دلش به زلف و روی معشوق سخن میگوید و آن را به دزدی ماهتاب در شب تشبیه میکند که به خانهای وارد میشود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از تشبیهات ادبی است که درک آن برای مخاطبان با سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد.
غزل ۳۶۰ - دل من ز زلف و رویت شد اسیر و چون نگردد
دل من ز زلف و رویت شد اسیر و چون نگردد
شب ماهتاب دزدی که به خانهای در آید
شب ماهتاب دزدی که به خانهای در آید
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۹ - در کین گشاد چشمت به خیال خود بگو تا
گوهر بعدی:غزل ۳۶۱ - رفت و باز آمدنش تا به قیامت نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.