خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از دیدن معشوق بر بام و آرزوی پرواز به سوی او میگوید، اما افسوس میخورد که پرندگان پر خود را به او نمیدهند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۳۳۶ - کجات بینم و بر بام تو چگونه برایم
کجات بینم و بر بام تو چگونه برایم
هزار وای که مرغان نمیدهند پر خود
هزار وای که مرغان نمیدهند پر خود
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۵ - دو بوسم لطف کردی و شدم هم در یکی بیهش
گوهر بعدی:غزل ۳۳۷ - به بازی مزن تیغ بر جان من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.