خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از مسلمانان می‌پرسد که حال خود را چگونه بیان می‌کنند و ابراز می‌کند که خودش نیز می‌گوید، اما کسی حرفش را باور نمی‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و دینی است که درک آن برای کودکان دشوار می‌باشد. همچنین، نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری از زندگی برای ارتباط با احساسات بیان شده در شعر وجود دارد.
غزل ۳۱۲ - چند گویید ای مسلمانان که حال خود بگوی ؟
چند گویید ای مسلمانان که حال خود بگوی ؟
من همی گویم ولی از من که باور می‌کند ؟
من همی گویم ولی از من که باور می‌کند ؟
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۱ - مکن از گریه مرا منع که دل سوخته را
گوهر بعدی:غزل ۳۱۳ - خوبان گمان مبرکه زاولاد آدمند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
