خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به مفاهیمی مانند فتح قلعهٔ دین، پاکبازی، لعنت بر ابلیس، عشق و ذکر خداوند میپردازد. شاعر از شهسواران روحانی، پاکبازان و عاشقان نام میبرد و به تمجید از ارزشهای معنوی و اخلاقی میپردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات تاریخی یا عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۲۹۶ - شهسوارانی که فتح قلعهٔ دین کردهاند
شهسوارانی که فتح قلعهٔ دین کردهاند
التماس همت از دلهای مسکین کردهاند ۱
پاکبازان سر کوی خرابات فنا
در مقام سرفرازی خشت بالین کردهاند ۲
سنگسار لعنت جاوید مر ابلیس را
از برای کوری چشمان خودبین کردهاند ۳
آهوی چین را جگر در نامهٔ سواد بسوخت
تا حدیث سنبل زلف تو در چین کردهاند ۴
جلوهٔ فرهاد بین کز غیرت آن خسروان
نام خود نقش نگین لعل شیرین کردهاند ۵
زاهدان تسبیح میخوانند و خسرو نام دوست
ذکر هر کس آنچنان باشد که تلقین کردهاند ۶
التماس همت از دلهای مسکین کردهاند ۱
پاکبازان سر کوی خرابات فنا
در مقام سرفرازی خشت بالین کردهاند ۲
سنگسار لعنت جاوید مر ابلیس را
از برای کوری چشمان خودبین کردهاند ۳
آهوی چین را جگر در نامهٔ سواد بسوخت
تا حدیث سنبل زلف تو در چین کردهاند ۴
جلوهٔ فرهاد بین کز غیرت آن خسروان
نام خود نقش نگین لعل شیرین کردهاند ۵
زاهدان تسبیح میخوانند و خسرو نام دوست
ذکر هر کس آنچنان باشد که تلقین کردهاند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۵ - مبصران که مزاج جهان شناختهاند
گوهر بعدی:غزل ۲۹۷ - یک دل به سر کوی تو آباد نیابند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.