خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که کسانی که عاشقان معشوق را مسخره می‌کنند، به دلیل ندیدن زیبایی‌های معشوق بخشیده می‌شوند. او تأکید می‌کند که هرگز از عشق دست نمی‌کشد، حتی اگر دیگران از او ناامید شده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۸۵ - آنانکه عاشقان ترا طعنه می‌زنند
آنانکه عاشقان ترا طعنه می‌زنند
معذور دارشان که رخت را ندیده‌اند
دست ازتو می‌نشویم و از غم تمام خلق
دست از من شکستهٔ بی‌تاب شسته اند
معذور دارشان که رخت را ندیده‌اند
دست ازتو می‌نشویم و از غم تمام خلق
دست از من شکستهٔ بی‌تاب شسته اند
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۴ - مرهم از لبهات می‌جویم بدین جان فگار
گوهر بعدی:غزل ۲۸۶ - کسی که دل زخم زلف او برون آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
