خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن یک شعر عرفانی و عاشقانه است که با خطاب‌های مکرر به یوسف، نمادی از معشوق و محبوب، سروده شده است. شاعر از فراق و درد عشق سخن می‌گوید و از یوسف می‌خواهد تا در شور و حال او جوششی ایجاد کند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند نور، دولت، دلبری، و آتش عشق وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کاررفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارد.
غزل ۴ - ای یوسف خوش نام ما، خوش می‌روی بر بام ما
ای یوسُفِ خوش نامِ ما، خوش می‌رَوی بر بامِ ما
ای دَرشِکسته جامِ ما، ای بَردَریده دامِ ما ۱
ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ مَنصورِ ما
جوشی بِنِه در شورِ ما، تا میْ شود انگورِ ما ۲
ای دِلْبَر و مَقْصودِ ما، ای قِبله و مَعْبودِ ما
آتش زدی در عودِ ما، نَظّاره کُن در دودِ ما ۳
ای یارِ ما، عَیّارِ ما، دامِ دلِ خَمّارِ ما
پا وامَکَش از کارِ ما، بِسْتان گِرو دَستارِ ما ۴
در گِل بِمانْده پایِ دل، جان می‌دهمْ چه جایِ دل
وَزْ آتشِ سودایِ دل، ای وایِ دلْ، ای وایِ ما ۵
ای دَرشِکسته جامِ ما، ای بَردَریده دامِ ما ۱
ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ مَنصورِ ما
جوشی بِنِه در شورِ ما، تا میْ شود انگورِ ما ۲
ای دِلْبَر و مَقْصودِ ما، ای قِبله و مَعْبودِ ما
آتش زدی در عودِ ما، نَظّاره کُن در دودِ ما ۳
ای یارِ ما، عَیّارِ ما، دامِ دلِ خَمّارِ ما
پا وامَکَش از کارِ ما، بِسْتان گِرو دَستارِ ما ۴
در گِل بِمانْده پایِ دل، جان می‌دهمْ چه جایِ دل
وَزْ آتشِ سودایِ دل، ای وایِ دلْ، ای وایِ ما ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
خوانش
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳ - ای دل چه اندیشیده‌یی در عذر آن تقصیرها؟
گوهر بعدی:غزل ۵ - آن شکل بین، وان شیوه بین، وان قد و خد و دست و پا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
