خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که مانند سنگ، نازنینان گل‌ها را بر روی مشتاقان می‌پاشند و او هر گلی را که آن نازنین ببخشد، با چشم‌هایش می‌پذیرد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۲۶۷ - چو سنگ نازنینان گل بود برروی مشتاقان
چو سنگ نازنینان گل بود برروی مشتاقان
من ازدیده پذیرم هر گلی کان نازنین بخشد
من ازدیده پذیرم هر گلی کان نازنین بخشد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۶ - در مجلس وصالت دریا کشند مستان
گوهر بعدی:غزل ۲۶۸ - چند تن در مسجد و دل گرد کوی شاهدان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
