خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که لب معشوق را به جان تشبیه نمیکند، زیرا جان هرگز چنین شیرین نیست.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد.
غزل ۲۶۵ - لبت را جان نخوانم حاش لله
لبت را جان نخوانم حاش لله
که جان هرگز چنین شیرین نباشد
که جان هرگز چنین شیرین نباشد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۴ - وفا در نیکوان چندان نباشد
گوهر بعدی:غزل ۲۶۶ - در مجلس وصالت دریا کشند مستان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.