خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به ستایش معشوق و بیان عشق و دلدادگی خود می‌پردازد. او از جمال معشوق چنان سخن می‌گوید که حتی هزاران سال نگاه کردن به آن نیز آرزویش باقی می‌ماند. همچنین، از بلا و فتنه‌ای که عشق به همراه دارد، شکایت می‌کند و به بت‌پرستی در عشق اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «بت‌پرستی» و «بلا» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۵۳ - شوم فدای جمالی که گر هزاران سال
شوم فدای جمالی که گر هزاران سال
کنم نظاره هنوز آرزو بجا باشد
بلا و فتنه از آن نخل باد یارب دور
که برگ و فتنهٔ او میوهٔ بلا باشد
ندانم این دل آواره را که فتوی داد
که بت پرستی در عاشقی روا باشد
کنم نظاره هنوز آرزو بجا باشد
بلا و فتنه از آن نخل باد یارب دور
که برگ و فتنهٔ او میوهٔ بلا باشد
ندانم این دل آواره را که فتوی داد
که بت پرستی در عاشقی روا باشد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۲ - ز هجرش بس که در خود گم شدم آگاهیم نبود
گوهر بعدی:غزل ۲۵۴ - دانم ای دوست که در خانه شرابت باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
