خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت بی‌نظیر معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی درختان و پرندگان نیز تحت تأثیر این زیبایی قرار می‌گیرند. همچنین، شاعر بیان می‌کند که ساکنان نزدیک معشوق از هوش و حواس خود بی‌بهره هستند، زیرا آنجا مکانی است که هر کس در آن باشد، دیوانه می‌شود.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
غزل ۲۳۸ - سرو در باغ اگر هم‌چو تو موزون خیزد
سرو در باغ اگر هم‌چو تو موزون خیزد
ای بسا ناله که از بلبل مفتون خیزد ۱
ساکنان سرکوی تو نباشند به هوش
کان زمینی است که از وی همه مجنون خیزد ۲
ای بسا ناله که از بلبل مفتون خیزد ۱
ساکنان سرکوی تو نباشند به هوش
کان زمینی است که از وی همه مجنون خیزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۷ - نگارا از من مسکین چه خیزد
گوهر بعدی:غزل ۲۳۹ - کجاست ساقی بیدار بخت و خواب آلود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
