خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و تأثیر عمیق عشق را بر شاعر توصیف می‌کند. همچنین، از اندوه و غم ناشی از این عشق سخن می‌گوید که مانند کوهی سنگین بر دل شاعر نشسته است.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۲۲۰ - لب لعلت به لطافت گرو از جان ببرد
لب لعلت به لطافت گرو از جان ببرد
روی رنگین تو آب گل خندان ببرد ۱
گر نه لنگر شود اندوه چو کوه تو مرا
باد برداشته تا خاک خراسان ببرد ۲
روی رنگین تو آب گل خندان ببرد ۱
گر نه لنگر شود اندوه چو کوه تو مرا
باد برداشته تا خاک خراسان ببرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۹ - کی درد ناکتر بود از حسرت فراق
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱ - سر زلف کاید همی برلبش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
