خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر ابراز ناامیدی می‌کند که بهار زیبایی و عطر آن هرگز برای او نسیم‌های سحرگاهی را به ارمغان نیاورده‌اند.
این شعر حاوی مضامین عاطفی عمیق و ناامیدی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
غزل ۱۹۳ - من چون زیم که هیچ گه آن نوبهار حسن
من چون زیم که هیچ گه آن نوبهار حسن
بویی زبهر من به نسیم سحر نداد
بویی زبهر من به نسیم سحر نداد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۲ - ژاله از نرگس فرو بارید و گل را آب داد
گوهر بعدی:غزل ۱۹۴ - ایزد که به زلفت شکن و تاب نهاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
