خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که دشمنانش بسیار طعنه زدند و دوستانش بسیار پند دادند، اما او به هیچ‌یک از آنها توجه نکرد و فقط به سوی تو (معشوق یا خدا) چشم دوخت.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره و زبان شعری ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامفهوم باشد.
غزل ۱۷۳ - خصم بسی طعنه زد دوست بسی پند داد
خصم بسی طعنه زد دوست بسی پند داد
چشم به سوی تو بود گوش بدیشان نرفت
چشم به سوی تو بود گوش بدیشان نرفت
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۲ - هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام
گوهر بعدی:غزل ۱۷۴ - ستمی کز تو کشد مرد ستم نتوان گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
