خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شب دوشینه جان به سوی معشوق چنان رفت که گویی از آن اوست و از آن من نیست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
غزل ۱۵۱ - شب دوشینه جان سویش چنان رفت
شب دوشینه جان سویش چنان رفت
که زان اوست گویی زان من نیست
که زان اوست گویی زان من نیست
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۰ - مشنو سخن عاشقی از هرزه زبانان
گوهر بعدی:غزل ۱۵۲ - بیش رفتارت بیاید راه کبکم در نظر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.