خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت از دست دادن معشوق و تأثیر عمیق این فقدان بر زندگی خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که ارزش گل را بلبل می‌داند و ارزش شراب را می‌پرست، که می‌تواند به معنای درک عمیق عاشق از ارزش معشوق باشد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ عاطفی داشته باشد. همچنین، اشاره به 'باده' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
غزل ۱۳۶ - بی رخت از پا فتادم بی‌لبت رفتم ز دست
بی رخت از پا فتادم بی‌لبت رفتم ز دست
قدر گل بلبل شناسد قدر باده می پرست
قدر گل بلبل شناسد قدر باده می پرست
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۵ - دل ندارم غم جانان زچه بتوانم خورد
گوهر بعدی:غزل ۱۳۷ - هر شب من و از گریه سر کوی تو شستن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
