خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این شعر از دل خود و جایگاه آن سخن می‌گوید که در بلندای کوه‌هاست. او از خوابی مستانه شبانه یاد می‌کند که هنوز در سرش باقی مانده است و از صبا می‌خواهد آرام به آن سمت برود، چرا که معشوقه‌اش آنجاست. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که اگر از دوزخ نشانی بخواهند، می‌گوید جایگاه تنهایی است.

محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'دوزخ' و 'مستی' نیاز به درک عمیق‌تری از ادبیات دارد.

مشاهده کامل

آنجاست دل من و هم آنجاست
کان کج کله بلند بالا ست

خوابش دیدیم دوش و مستیم
کان خواب هنوز در سرماست

آهسته رو ای صبا بدان بام
کان مست شبانهٔ من آنجاست

از دوزخ اگر نشان بپرسند
من گویم : خوابگاه تنهاست

«امیرخسرو دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir