خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و با تصاویر شاعرانه مانند زلف، آفتاب، ابر و لب میگون، احساسات خود را بیان می‌کند. او از تأثیر این عشق بر خود می‌گوید که هوش از سرش می‌برد و مانند کبابی بر آتش، خون می‌گرید.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۶۴ - با خیال زلف و رویت چشم من
با خیال زلف و رویت چشم من
نیمه‌ای ابر است و نیمی آفتاب
زان لب میگون که هوش ازمن ببرد
خون همی گریم چو برآتش کباب
نیمه‌ای ابر است و نیمی آفتاب
زان لب میگون که هوش ازمن ببرد
خون همی گریم چو برآتش کباب
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۳ - زلف تو کژ پیچ پیچ هرسر موی کژت
گوهر بعدی:غزل ۶۵ - زهی نموده از آن زلف و خال و عارض خواب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
