این شعر عاشقانه و توصیفی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تشبیههای زیبا و تصاویر شاعرانه بیان میکند. شاعر معشوق را با یوسف پیامبر مقایسه کرده و از زیبایی دهان، خنده، و چشمان او سخن میگوید. همچنین، احساسات عاشقانه و ترس از دست دادن معشوق را به تصویر میکشد.
این متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
غزل ۴۷۵ - گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی
چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی ۱
شیرینتر از آنی به شکرخنده که گویم
ای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی ۲
تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه
هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی ۳
صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام
چون سوسن آزاده چرا جمله زبانی ۴
گویی بدهم کامت و جانت بستانم
ترسم ندهی کامم و جانم بستانی ۵
چشم تو خدنگ از سپر جان گذراند
بیمار که دیدهست بدین سخت کمانی ۶
چون اشک بیندازیش از دیده مردم
آن را که دمی از نظر خویش برانی ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.