غزل ۴۷۵ - گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی

گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی
چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی ۱

شیرینتر از آنی به شکرخنده که گویم
ای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی ۲

تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه
هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی ۳

صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام
چون سوسن آزاده چرا جمله زبانی ۴

گویی بدهم کامت و جانت بستانم
ترسم ندهی کامم و جانم بستانی ۵

چشم تو خدنگ از سپر جان گذراند
بیمار که دیده‌ست بدین سخت کمانی ۶

چون اشک بیندازیش از دیده مردم
آن را که دمی از نظر خویش برانی ۷