خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر عقل و جان سخن می‌گوید. او از زلف معشوق، چشم‌های فریبنده‌اش و جذابیت‌های دیگر او تعریف می‌کند و از عابدان می‌خواهد که به جای سرزنش، زیبایی معشوق را ببینند. شاعر همچنین از تلاش خود برای یافتن معشوق و تأثیرات عشق بر خودش سخن می‌گوید.

این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۴۰۲ - نکته‌ای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین

نکته‌ای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین
عقل و جان را بسته زنجیر آن گیسو ببین ۱

عیب دل کردم که وحشی وضع و هرجایی مباش
گفت چشم شیرگیر و غنج آن آهو ببین ۲

حلقه ی زلفش تماشاخانه ی باد صباست
جان صد صاحبدل آن جا بسته ی یک مو ببین ۳

عابدان آفتاب از دلبر ما غافلند
ای ملامت گو خدا را رو مبین آن رو ببین ۴

زلف دل دزدش صبا را بند بر گردن نهاد
با هواداران ره رو حیله ی هندو ببین ۵

این که من در جست و جوی او ز خود فارغ شدم
کس ندیده‌ست و نبیند مثلش از هر سو ببین ۶

حافظ ار در گوشه ی محراب می‌نالد رواست
ای نصیحت گو خدا را آن خم ابرو ببین ۷

از مراد شاه منصور ای فلک سر برمتاب
تیزی شمشیر بنگر قوت بازو ببین ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۰۱ - چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من
گوهر بعدی:غزل ۴۰۳ - شراب لعل کش و روی مه جبینان بین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.