خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این شعر به یاد یار مهربان خود و زادگاهش (بخارا) می‌افتد و با توصیف زیبایی‌های طبیعت و مقایسه‌های زیبا، احساس شادی و غرور خود را نسبت به میهن و حاکم آن بیان می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای کودکان زیر 12 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۲۱ - بوی جوی مولیان آید همی
بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی ۱
ریگ آموی و درشتی راه او
زیر پایم پرنیان آید همی ۲
آب جیحون از نشاط روی دوست
خنگ ما را تا میان آید همی ۳
ای بخارا! شاد باش و دیر زی
میر زی تو شادمان آید همی ۴
میر ماه است و بخارا آسمان
ماه سوی آسمان آید همی ۵
میر سرو است و بخارا بوستان
سرو سوی بوستان آید همی ۶
آفرین و مدح سود آید همی
گر به گنج اندر زیان آید همی ۷
یاد یار مهربان آید همی ۱
ریگ آموی و درشتی راه او
زیر پایم پرنیان آید همی ۲
آب جیحون از نشاط روی دوست
خنگ ما را تا میان آید همی ۳
ای بخارا! شاد باش و دیر زی
میر زی تو شادمان آید همی ۴
میر ماه است و بخارا آسمان
ماه سوی آسمان آید همی ۵
میر سرو است و بخارا بوستان
سرو سوی بوستان آید همی ۶
آفرین و مدح سود آید همی
گر به گنج اندر زیان آید همی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۰ - کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - آن که نماند به هیچ خلق خدای است
نظرها و حاشیه ها
۱
شعر بسیار زیبایست