خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از زیبایی‌های طبیعت مانند گل بهاری و بت تتاری سخن می‌گوید و با اشاره به نبیذ (شراب) روشن، از عدم حضور آن در گلشن ابراز تأسف می‌کند.
اشاره به مفاهیم نمادین مانند شراب (نبیذ) که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامناسب یا نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۱۱۸ - گل بهاری! بت تتاری!
گل بهاری، بت تتاری
نبیذ داری، چرا نیاری؟ ۱
نبیذ روشن، چو ابر بهمن
به نزد گلشن چرا نباری؟ ۲
نبیذ داری، چرا نیاری؟ ۱
نبیذ روشن، چو ابر بهمن
به نزد گلشن چرا نباری؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۱۷ - ای آن که غمگنی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - ای غافل از شمار! چه پنداری؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
