خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که موی خود را نه برای جوان شدن دوباره و انجام گناهان جدید، بلکه از روی مصیبت پیری سیاه میکند، همانطور که مردم در مواقع مصیبت لباس سیاه میپوشند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند پیری و گناه ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
شماره ۱۰۵ - من موی خویش را نه از آن می کنم سیاه
من موی خویش را نه از آن می کنم سیاه
تا باز نو جوان شوم و نو کنم گناه ۱
چون جامهها به وقت مصیبت سیه کنند
من موی از مصیبت پیری کنم سیاه ۲
تا باز نو جوان شوم و نو کنم گناه ۱
چون جامهها به وقت مصیبت سیه کنند
من موی از مصیبت پیری کنم سیاه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - سماع و بادهٔ گلگون و لعبتان چو ماه
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - پشت کوژ و سر تویل و روی بر کردار نیل
نظرها و حاشیه ها
۱
بار ديگر گر سري با ما فرود آرد جواني
داستانها دارم از بيداد پيري با جواني
وا عزيزا گويي آخر گر عزيزت مرده باشد
من چرا از دل نگويم وا جواني وا جواني
شهريار