خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از خواندن دو نام با اغراق ناراحت است: یکی نام خوبان که همیشه به نیکی یاد می‌شوند و دیگری نام عاشقان که به آنها عاشق می‌گویند. او از این که نام معشوقش را با نیکی بخوانند یا او را عاشق بنامند، ناراحت است. شاعر دلش برای غمگنان می‌سوزد و با آنها همدردی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و اجتماعی پیچیده‌ای است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۱ - دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام
دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام
بزرگوار دو نام از گزاف خواندن عام ۱
یکی که خوبان را یکسره نکو خوانند
دگر که: عاشق گویند عاشقان را نام ۲
دریغم آید چون مر تو را نکو خوانند
دریغم آید چون بر رهیت عاشق نام ۳
مرا دلیست که از غمگنی چو دور شود
به غمگنان شود و غم فراز گیرد وام ۴
بزرگوار دو نام از گزاف خواندن عام ۱
یکی که خوبان را یکسره نکو خوانند
دگر که: عاشق گویند عاشقان را نام ۲
دریغم آید چون مر تو را نکو خوانند
دریغم آید چون بر رهیت عاشق نام ۳
مرا دلیست که از غمگنی چو دور شود
به غمگنان شود و غم فراز گیرد وام ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۰ - کسان که تلخی زهر طلب نمی‌دانند
گوهر بعدی:شماره ۸۲ - دریغ آن که گرد کرد با رنج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
