خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با وجود عدم پذیرش از سوی مردم و روزگار، همچون میرابوالفضل برتر از همه پادشاهان است و فضیلت او مانند گوهر و یاقوت برتر از پول بی‌ارزش است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شمارهٔ ۷۱ - در مدح نصر بن احمد سامانی
همی برآیم با آن که برنیاید خلق
و برنیایم با روزگار خورده کریز ۱
چو فضل میرابوالفضل بر همه ملکان
چو فضل گوهر و یاقوت بر نبهره پشیز ۲
و برنیایم با روزگار خورده کریز ۱
چو فضل میرابوالفضل بر همه ملکان
چو فضل گوهر و یاقوت بر نبهره پشیز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - چون سپرم نه میان بزم به نوروز
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - گر نه بدبختمی، مراکه فگند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
